Uważa się, że takich gór jest 30 tysięcy. Niektóre z nich, mierząc od dna morskiego, są wyższe niż Everest. Strome zbocza wznoszą się ku wulkanicznym szczytom, a silne prądy opływają zbocza, niosąc minerały z głębin ku szczytom. Twarda skala jest wspaniałym miejscem dla różnorodnych i kolorowych społeczności. Korkowce, szerokie naklika metrów, zbierają morski śnieg, a inne korkowce rozciągają się w prądzie morskim. Ogromne gąbki filtrują pożywienie z chłodnej wody. Taka zróżnicowana kolonia żyje tu dzięki minerałom i szczątkom, opływającym szczyt wraz z zimnym prądem. Rozkwit na wygasłym wulkanie półtora kilometra poniżej zasięgu promieni słonecznych to niesamowity widok, dla pojawiających się tam sporadycznie ludzi. Pomimo dużego podobieństwa między tymi górami, życie w poszczególnych rejonach jest zupełnie inne, co tym bardziej jest zaskakujące i zadziwiające dla obserwatora. Życie na górach, na powierzchni jest zupełnie inne i niczym nie przypomina tego pod wodą. Łatwiej także dotrzeć na powierzchniowe szczyty górskie, niż na te, rozmieszczone na oceanicznym dnie. Niektóre oceaniczne wulkany mają powierzchnię ponad 9 tyś. metrów i sięgają jego powierzchni. Wokół tych szczytów, napędzane słońcem kwitnie morskie życie w nadzwyczajnej różnorodności.

| Najlepsze w Polsce hotele po bezkonkurencyjnych cenach Sekrety słonych wód .