Dno to dzieli olbrzymi łańcuch gór wulkanicznych, który ciągnie się przez ponad 70 tyś. km wokół globu. W niektórych miejscach przerywają go rozpadliny, z których nagrzana woda, pełna minerałów wdziera się w zimne głębiny. Chmury kwasów zastygają w postaci kominów wielkiego, trzy piętrowego budynku. Ten gorący koktajl chemikaliów o temperaturze 400 stopni byłby zabójczy dla większości życia, ale żyje tu specyficzny rodzaj bakterii, a tymi bakteriami żywią się niezliczone ilości krewetek. I tak gębko, poza zasięgiem słonecznych promieni, żyje bogata społeczność, pobierająca energię wprost z trzewi ziemi. Po drugiej stronie półkoli smocze kominy, to kolejna grupa wybuchających fontann. Tutaj inne, liczniejsze bakterie posilają się w podobny sposób. Jest tu też więcej skorupiaków, ale gatunków zupełnie różnych od tych, żyjących w gorących fontannach Atlantyku. Fontanny położone są tak daleko od siebie, że społeczność każdej z nich jest zupełnie inna. Kolo wysp Galapagos są kolejne fontanny termalne. Zamierz kują je rurkoczulkowce, a niektóre z nich osiągają 3 m długości. To najszybciej rosnące morskie bezkręgowce.

Sekrety słonych wód .